W poprzednim artykule nt KPEiK porównana została jego wersja z sierpnia 2025 (8’2025) i z tą poprzednią z października 2024 (10’2024). Wniosek z analizy (link do źródła) był pozytywny: wersja KPEiK z 8’2025 opracowana w Ministerstwie Klimatu i Środowiska (MKiŚ) została uznana za dobry dokument, ze zmianami które poszły w dobrym kierunku.
W wyniku rekonstrukcji rządu KPEiK trafił do Ministerstwa Energii (ME), które w grudniu 2025 roku (12’2025) przedstawiło kolejną wersję dokumentu. KPEiK wciąż nie został zatwierdzony, a Polska dalej pozostaje ostatnim krajem członkowskim UE, który nie wywiązał się ze zobowiązań wobec UE i jedynym krajem który nie ma żadnej strategii energetycznej.
Jest sporo zmian z dokumencie 12’2025 w stosunku do 8’2025. Główna zmiana dotyczy sposobu prezentacji obu scenariuszy: WAM - ambitniejszy i WEM nieambitny, ale jest to bardziej kwestia techniczna niż merytoryczna. Jednak także w kwestiach merytorycznych widać różnice pomiędzy perspektywą ME i MKiŚ w obszarze elektroenergetyki ciepłownictwa oraz w podejściu do elektryfikacji i kogeneracji. Rynek już wkrótce zweryfikuje cześć planów.
Poniżej zestawiono w tabelach różnice pomiędzy wersjami KPEiK 8’2025 i 12’2025 w scenariuszu WAM jeśli chodzi o moce osiągalne (MW), produkcję energii elektrycznej brutto (TWh) oraz odpowiednie różnice w procentach w odniesieniu do energii elektrycznej. Przy prezentacji wyników (różnić) przyjęto konwencję: wartości z v.12’2025 minus wartości z v. 8’2025; wyniki w procentach odniesiono do wartości bazowych z v 8’2025.
Porównanie KPEiK 12'2025 vs KPEiK 8'2025: moc osiągalna, różnice w MW
Porównanie KPEiK 12'2025 vs KPEiK 8'2025: moc osiągalna, różnice w procentach
Porównanie KPEiK 12'2025 vs KPEiK 8'2025: produkcja energii, różnice w TWh
Porównanie KPEiK 12'2025 vs KPEiK 8'2025: produkcja energii, różnice w procentach
Kluczowe różnice:
W latach 2030-2040 ME planują oddać do użytku bardzo duże dodatkowe moce gazowe (po 6 GW w każdej pięciolatce więcej niż we wcześniejszej wersji MKiŚ), w efekcie produkcja energii elektrycznej z gazu w 2040 roku będzie wyższa o 623% niż wersji MKiŚ). Wyższe też mają być moce atomowe – w 2040 roku o 2,4 GW wyższe niż w wersji MKiŚ. W mniejszym zakresie zwiększono moce oparte na spalaniu biomasy – o 33%, co przekłada się na relatywnie niewielki wzrost mocy elektrycznej – o 200 MW. W sposób istotny na 2040 rok obniżone zostały moce wiatrowe i słoneczne, łącznie o niemal 16 GW. W efekcie wzrośnie istotnie import paliwa gazowego i jądrowego, i w stosunku do wersji MKiŚ ma w latach 2035 i 2040 spaść udział pogodozależnych OZE w produkcji energii z 69% i 71% do odpowiednio 65% i 63%, ale bez istotnego spadku zakładanych wcześniej mocy OZE na 2030 rok.
W sposób analogiczny poniżej zestawiono w tabelach różnice pomiędzy wersjami KPEiK 8’2025 i 12’2025 jeśli chodzi o produkcję ciepła w ciepłownictwie (w GWh i w procentach).
Różnica w produkcji ciepła KPEiK 12'2025 vs KPEiK 8'20225 w GWh.
Różnica w produkcji ciepła KPEiK 12'2025 vs KPEiK 8'20225 w procentach.
Mało przekonująco wyglądają plany produkcji 7 TWh ciepła z elektrowni jądrowych (SMR), gdyż wymagałoby to budowy paru gigawatów mocy elektrycznych w SMR-ach w latach 2035-2040 i odstawienia wielu mocy konwencjonalnych oraz spowolnienia tempa zielonej elektryfikacji ciepłownictwa, po zakładanym przez ME jej szybkim rozwoju do 2030 roku.
Na podstawie danych w KPEiK 12’2025 można wyszacować tempo rozwoju elektryfikacji (10 procentowy udział elektryfikacji w 2035 roku i 18 procentowy w 2040 roku), kosztem ostrożnego odchodzenia od kogeneracji, ale dość konsekwentnego odchodzenia od paliw kopalnych.
Warto tu przetoczyć jedno ze stwierdzeń KPEiK, które wskazuje ze ME zakłada że ciepłownictwo będzie się elektryfikować na zielono, głownie z powodu obowiązku nałożonego na ciepłownie dyrektywą RED III: Istotnym elementem polityki będzie stworzenie preferencyjnych warunków dla rozwoju systemów ciepłowniczych stosujących OZE, z naciskiem na budowę magazynów ciepła dobowych i sezonowych, celem integracji zależnych od pogody OZE w systemach ciepłowniczych – w odpowiedzi na trudność w spełnieniu oczekiwań Dyrektywy RED III odnośnie udziału OZE w ciepłownictwie systemowym do 2030 (wzrost 2,2 p. proc. średniorocznie w okresie 2021-2030).
Przywoływane wielokrotnie w KPEiK elektryfikacja (także przemysłu) oraz magazyny ciepła, w szczególności sezonowe (to nowość) są wskazówką także dla branży OZE aby włączyć się aktywnie w sector coupling.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz